4 Şubat 2011 Cuma

Yazık ki...

Aslında sorun nerde biliyor musunuz?
Sorun doyumsuzlukta...Hani bir şeyi kabullenemeden çok şey aramakta sorun..
''Oleey ya falanca oldu''lu cümleleri noktayla bitirmemekte sorun..Virgülleri,üç noktaları yan cepte taşımakta sorun..Aslında bir defa ''şükür bu oldu.Zamanla oda olur''lu cümlelere bulaştırsak beynimizi dilimizde payını alıcak ama yap(a)mıyoruz...İnsanoğluyuz ya hamurumuzda var yetinmemek..Aslında bi yetinsek o zaman kış olmadan yaz olmayacağını idrak edebiliriz..
Ben mi ?
Ben pek başaramıyorum...(yazık ki)

5 yorum:

negzel dedi ki...

aynı ruh halleri içindeyiz sanırım..ben de birkaç gün önce tam da bu konuyla ilgili bi post yazmıştım...keşke sahip olduklarımızın farkında olabilsek ve sonunda "yazık ki" demesek...

Ezgi* dedi ki...

Keşke negzelcim ama nankörmüyüz bilemedim ki :/

LieLLa dedi ki...

Ne güzel söylemişsin...
Beklentisiz olsak.
En azından plansız yaşasak.
Kesin gözüyle bakmasak.
Çok şey istemesek.
Kazandıklarımız, kaybettiklerimizden çok daha fazla olacak.
Ama yok.
Hep en çoğunu istiyoruz.

Ezgi* dedi ki...

En çoğu olsa biz gene bi ama buluruz LieLLa dediğin gibi :/

negzel dedi ki...

nankörüz işte doyumsuzuz:/ ayıp bize.